Field Protocol

Endüstriyel ve kurumsal hizmetler nadiren site üzerinde dönüşür. Siteyi; yetkinliği kontrol eden bir mühendis, riski kontrol eden bir satın almacı, şartları kontrol eden bir finans onaycısı ve nihayetinde bunlardan birinin haber verdiği bir karar verici okur.

Bu sektördeki sitelerin çoğu tek bir hayali okur için yazılır. Çalışma şunu sordu: dört okur olduğunu, farklı zamanlarda geldiklerini ve tek ortak yanlarının ilk ziyarette form doldurmayacakları olduğunu kabul edince ne değişir?

Dört okuru dört soru kümesi olarak modelledik, ardından hangi sayfanın hangisini yanıtladığını haritaladık. Yetkinlik sayfaları mühendisi yanıtlıyor. Teknik şartname ve uygunluk katmanı satın almayı yanıtlıyor. Ticari şartlar sayfası finansı yanıtlıyor. Ana sayfanın tek işi var: şirketi, kurum içinde iletilmeye değer bulunacak kadar inandırıcı kılmak.

Ölçüm modeli de aynı mantığı izliyor. Başarı olayı form gönderimi değil; bir projeyi adıyla anan nitelikli bir talep. Ondan önce okunan sayfalar kredilendiriliyor.

Ölçüm tasarımının kendisi teslim edilen iştir. Aylara yayılan bir satın alma, oturum dönüşümüyle değerlendirilemez; bu yüzden model talep niteliğini sayıyor — bir talebin tesisi, hacmi ve tarihi yazıp yazmadığını — ve nitelikli taleplerin toplam talebe oranını oynatmaya değer sayı kabul ediyor.

Canlı bir hesapta çalıştırılmadı. Elde bir baz çizgi yok ve burada da ima edilmiyor.

Çalışma, düşünülerek yapılan kurumsal alımlarda varsayılan mimarimiz hâline geldi. Talep niteliği modeli ise satış döngüsü oturumdan uzun olan her işte önerdiğimiz ölçüm tasarımı.

Kamuya açık sektör araştırmalarından beslenen, kendi başlattığımız konsept çalışması. Sipariş eden bir müşteri yok ve hiçbir sonuç iddia edilmiyor.